Zondag 10 april. De marathon van Rotterdam! Loopgroep Grave is goed vertegenwoordigd met maar liefst 11 lopers die zich aan de 42,195 km wagen. Zelf ben ik (Froukje) daar een van. Na meer dan een jaar voorbereiding is het dan ineens zover.
De weg ernaartoe
Een voorbereiding met heel veel ups (wow, ik kan ineens verder rennen dan ik ooit had gedacht) en een aantal fikse downs. De grootste down: mijn lieve loopmaatje Anita die door te veel pech deze ochtend niet naast me aan de start staat.
De weg naar een marathon is er eentje waarin je jezelf op een nieuwe manier leert kennen. Ik ben superblij met Rudy als trainer. Altijd meedenkend als een schema niet in mijn leven paste. Altijd de moed erin houdend, zelfs als ik het somber inzag. En altijd meer vertrouwen in mij dan ik in mijzelf. Zonder hem was dit niet gelukt.
De wedstrijd
Maar daar sta ik. Even een high-five van Lee Towers en we gaan de Erasmusbrug voor de eerste keer op.
Rond de 15 km gaat het ineens niet lekker meer. Misselijk, waarschijnlijk door de grote plonzen koud water bij de waterposten. Mijn maag doet alsof ie in de Python zit. Het wordt een strijd met mezelf, waarbij Bas me blijft aanmoedigen en er meesterlijk doorheen sleept.
Bij de 34 km een fijn boost: mijn broertje had drie supergrappige aanmoedigingsfilmpjes opgenomen die op grote schermen langs de route worden afgespeeld. Nieuwe energie!
Die Coolsingel
Als we bij 39 km het Kralingse bos uitkomen, zijn de aanmoedigingen goud. Het publiek staat op de weg, vormt erehaagjes en schreeuwt ons naar de finish.
En ach, die finish. Ik denk dat ik de rest van mijn leven niet vergeet hoe ik de bocht doorkom en de Coolsingel opdraai. Die laatste 500 meter zijn indrukwekkend. De muziek dreunt, het publiek schreeuwt en in totale euforie gaan Bas en ik hand in hand de finish over.
Wat is de marathon mooi. Wat is Rotterdam mooi. Wat is hardlopen mooi.
De uitslagen
| Naam | Tijd | |------|------| | Frouke ten Broeke | 3:35:00 | | Rob Cruysen | 3:53:22 | | Bart Ruiterkamp | 3:56:29 | | Maurice Hendriks | 3:56:44 | | Wouter Starren | 3:59:15 | | Lidwi van Os | 3:59:35 | | Kira Ruiterkamp | 4:08:29 | | Rudy Van der Heyden | 4:21:22 | | Paul Willems | 5:28:39 | | Bas Wartenbergh | 5:37:44 | | Froukje Wartenbergh-Cras | 5:37:44 |
Kleffenloop in Overloon
De marathon was niet de enige wedstrijd die zondag. In Overloon werd de Kleffenloop gerend:
- 5 km: Ronald van Noordenburg - 20:44
- 10 km: Jan Cruijsen - 52:09, Paul Aarns - 52:33
- 15 km: Annemarie van Dongen - 1:20:46
De marathon van Rotterdam
De marathon van Rotterdam is een van de grootste en bekendste marathons van Nederland. Elk jaar staan er tienduizenden lopers aan de start op de Coolsingel. Het parcours voert door de hele stad: over de Erasmusbrug, door Kralingen, langs de haven en terug naar het centrum. Het is een vlak parcours, wat het populair maakt voor iedereen die op jacht is naar een snelle tijd of een persoonlijk record.
Maar de marathon van Rotterdam is meer dan een wedstrijd. Het is een evenement dat de hele stad in zijn greep houdt. Langs de route staan honderdduizenden toeschouwers. Bandjes spelen op elke hoek. En de sfeer op de Coolsingel bij de finish is iets wat je moet meemaken om het te geloven.
Van Grave naar Rotterdam
Elf lopers van Loopgroep Grave aan de start van de marathon van Rotterdam. Dat is bijzonder. Want een marathon loop je niet zomaar. Daar gaan maanden van voorbereiding aan vooraf. Trainingsschema's, duurlopen, intervallen, tempowedstrijden. Week in, week uit. In het Gasselse bos, langs de Maas. Kilometerslang.
En die voorbereiding doe je niet alleen. Je doet het samen. Samen trainen op woensdagochtend. Samen de lange duurloop op zondagochtend. Samen de teleurstelling verwerken als het een keer niet lekker gaat. En samen de vreugde delen als het wel lukt. Dat is de kracht van een loopgroep. Je bent niet alleen.
Froukje beschrijft het mooi: zonder Rudy als trainer was het niet gelukt. Die begeleiding, dat meedenken, dat vertrouwen -- dat is wat een goede trainer doet. En bij Loopgroep Grave hebben we die trainers. Mensen die hun kennis en hun tijd geven om anderen beter te maken. Niet voor geld, niet voor erkenning, maar omdat ze het leuk vinden.
De muur
Elke marathonloper kent de muur. Dat moment, meestal ergens tussen kilometer 30 en 35, waarop je lichaam zegt: ik stop. Je benen worden zwaar, je hoofd wordt leeg en elke stap kost moeite. Froukje raakte die muur al bij kilometer 15, door de misselijkheid. En toch liep ze door. Met hulp van Bas, die haar aanmoedigde, die het tempo aanhield, die er gewoon was.
Dat is wat de muur zo bijzonder maakt: het is het moment waarop het verschil wordt gemaakt. Niet door je benen, maar door je hoofd. En door de mensen om je heen. Een bekende stem, een grappig filmpje op een scherm, een hand die je vastpakt bij de finish. Dat zijn de dingen die je door de muur heen trekken.
Hand in hand over de Coolsingel
Het beeld van Bas en Froukje die hand in hand de Coolsingel opdraaiien -- dat is de marathon van Rotterdam in een notendop. Het gaat niet om de tijd. Het gaat niet om de afstand. Het gaat om het moment. Die 500 meter die je de rest van je leven bijblijven. De muziek, het publiek, de emotie. En dan samen over die streep.
5:37:44. Dat was hun tijd. Geen PR, geen wereldrecord. Maar een verhaal dat meer waard is dan welke tijd dan ook.
De Kleffenloop in Overloon
Terwijl elf lopers in Rotterdam de marathon liepen, waren andere leden van Loopgroep Grave actief bij de Kleffenloop in Overloon. Ronald van Noordenburg liep de 5 km in een razendsnelle 20:44. Jan Cruijsen en Paul Aarns deden de 10 km, en Annemarie van Dongen de 15 km.
De Kleffenloop is een wedstrijd die al jarenlang plaatsvindt in Overloon, in het Land van Cuijk. Het parcours voert door de bossen rond het dorp en is bij hardlopers in de regio een bekende naam. Het feit dat we op dezelfde dag zowel in Rotterdam als in Overloon vertegenwoordigd waren, zegt iets over de breedte van onze groep. We zijn overal.
De Erasmusbrug: het begin van een avontuur
De Erasmusbrug is het icoon van de marathon van Rotterdam. Als je voor de eerste keer die brug op rent, met duizenden andere lopers om je heen, dan weet je: dit is groots. De brug verbindt het noorden met het zuiden van Rotterdam, en je oversteekt hem twee keer tijdens de marathon. De eerste keer fris en vol energie. De tweede keer, na zo'n 35 kilometer, met lood in je benen en tranen in je ogen.
Voor Froukje was die eerste oversteek bijzonder. Een high-five van Lee Towers (een Rotterdamse legende) en dan de brug op. Met de skyline van Rotterdam aan weerszijden en het gevoel van: dit is echt. Na meer dan een jaar voorbereiding is dit echt.
De trainers van Loopgroep Grave
Froukje's verhaal laat zien hoe belangrijk trainers zijn. Rudy als trainer begeleidde haar door de voorbereiding, paste schema's aan als het leven ertussen kwam en hield de moed erin als het tegenzat. Dat is onbetaalbaar. Want een marathonvoorbereiding is niet alleen fysiek. Het is ook mentaal. En een goede trainer weet dat.
Bij Loopgroep Grave hebben we meerdere trainers die dit soort begeleiding bieden. Niet alleen voor marathonlopers, maar voor iedereen die een doel heeft. Of dat nu je eerste 5 km is, je eerste 10 km of je eerste marathon. De trainers helpen je met een plan, met advies en met de motivatie die je nodig hebt.
Een marathonfinish: iets wat je nooit vergeet
Er zijn momenten in het leven die je nooit vergeet. Je eerste kus, de geboorte van je kind, je trouwdag. En voor hardlopers: je eerste marathonfinish. Het moment waarop je na 42,195 kilometer de finish passeert en weet: ik heb het gedaan. Dat gevoel is niet in woorden te vangen. Froukje probeert het. En ze komt dichtbij. Maar het echte gevoel, dat moet je zelf ervaren.
De Coolsingel is de perfecte plek voor zo'n moment. Breed, lang, vol met mensen en muziek. Als je die laatste bocht omkomt en de Coolsingel voor je ziet liggen, dan vallen alle moeizame kilometers weg. De misselijkheid, de spierpijn, de twijfel -- het is allemaal verdwenen. Er is alleen nog euforie. En een hand die de jouwe vastpakt.
De marathon: een levenslange herinnering
Na de marathon van Rotterdam gingen er elf Graafse hardlopers naar huis met een medaille, een verhaal en een herinnering die ze nooit zullen vergeten. Want een marathon is niet zomaar een wedstrijd. Het is een transformatie. Je gaat er anders in dan je eruit komt. Na 42 kilometer weet je dingen over jezelf die je daarvoor niet wist. Je weet dat je meer kunt dan je dacht. Je weet dat pijn tijdelijk is. En je weet dat de combinatie van een goede trainer, een lieve loopmaatje en een broertje met grappige filmpjes je door alles heen kan slepen.
