Zondag 25 september: de duomarathon van de Raamvallei. Een absolute genietversie. De weergoden hadden zich op zaterdag al flink uitgeleefd met de spreekwoordelijke bakken uit de hemel, dus de regen was op zondag gelukkig bijna op. En door de regen op zaterdag waren de stukken met mul zand stiekem best te doen.
Een flinke delegatie
Vanuit de Loopgroep stonden er behoorlijk wat mensen aan de start: Madelon, Ronald, Heidi, Annemarie, Jacqueline, Rudy, Anita, Wouter, Bas, Sophie, Patricia, Marcel, Ger en Froukje. (En hopelijk vergeet ik niemand. Stuur anders even een berichtje, dan voeg ik je snel toe.)
Bourgondisch tot op het bot
Deze duomarathon is anders dan anders. Om de grofweg 4 km word je verrast met streekproducten: broodfrietjes, yoghurt, eitje, soepje, broodje beenham, sapje, fruitje, van alles! Vaak gezellige livemuziek erbij. Geen tijdswaarneming, en iedereen neemt ook echt de tijd om te genieten.
Het idee is dat je fietsen en hardlopen afwisselt. Maar ik zag toch zeker een aantal mannen die hun fiets al voor vertrek verloren waren en de hele marathonafstand liepen. Herkenbaar.
Dus kun je 10 of 15 km aan een stuk rennen? Dan is dit echt een aanrader. Je mag wisselen zo vaak als je wilt. Om de 5, om de 3, of desnoods elke kilometer. Loopt je maatje graag verder? Dan doet de ene 10 km en de ander 32. Zoveel variaties mogelijk.
Aanmoedigingen overal
Onderweg een stortvloed aan aanmoedigingen. Piketpaaltjes met opgestoken duimen, vrolijke Brabantse spreuken op banners en een enorme kudde enthousiaste vrijwilligers. Je beweegt voortdurend met een glimlach op je gezicht. En aan de finish word je onthaald met stralende gezelligheid en een glaasje bubbels met een worstenbroodje. Dan vergeet je spontaan dat je benen moe zijn.
Het parcours door de Raamvallei
De Raamvallei is een mooi stuk natuur dat zich uitstrekt van Mill via Escharen tot aan de Maas bij Grave. De Raam, een beek die ooit recht was getrokken maar inmiddels op veel plekken weer mag kronkelen, vormt de rode draad door het landschap. Je loopt er langs weilanden, door bosranden en over dijkjes. Af en toe steek je de beek over via een houten bruggetje dat kraakt onder je voeten.
Het mooie van dit parcours is de variatie. Je hebt stukken asfalt waar je lekker door kunt stampen. Je hebt graspaadjes waar je pas moet aanpassen. En je hebt die beruchte zandpaden die normaal je benen leegzuigen maar door de regen van de dag ervoor verrassend stevig waren. Gelukkig maar, want na twintig kilometer op mul zand wil je nog weleens gaan twijfelen aan je levensbeslissingen.
Het gebied rond de Raamvallei is ook een van de plekken waar Loopgroep Grave regelmatig traint. We kennen de paden. We weten waar de mooie plekken zijn, waar je even kunt uitblazen en waar het landschap je de adem beneemt (in de positieve zin). Dus als je deze duomarathon loopt als lid van onze groep, heb je het gevoel dat je op je eigen terrein bent. Thuisvoordeel, zeg maar.
De sfeer: Brabant op zijn best
Wat deze duomarathon onderscheidt van andere wedstrijden is de sfeer. Er hangt een soort Brabantse bourgondischheid over het hele evenement. De verzorgingsposten zijn geen zielloze tafels met bekertjes water en stukjes banaan. Nee. Het zijn dorpsfeesten in het klein. Met tafelkleden, bloemen, streekproducten en mensen die echt blij zijn dat je er bent.
Bij een van de posten stond een boer met zelfgemaakt brood. Bij een andere post draaide een bandje Nederlandstalige liedjes. En bij de post waar ze de beenham serveerden, stond een man met een enorm mes dat broodjes sneed alsof het zijn levenswerk was. Misschien was het dat ook wel.
Die sfeer zorgt ervoor dat je niet bezig bent met je tempo. Je bent bezig met genieten. Je staat te kletsen bij een post, je proeft een yoghurtje, je luistert even naar de muziek en dan denk je: oh ja, ik moet nog 15 kilometer. Maar dat geeft niks. Want de volgende post is maar vier kilometer verderop en daar staat misschien wel iets lekkerders.
Duo's en solo's
Het concept is simpel: je loopt als duo. De een rent, de ander fietst. Af en toe wissel je. Maar in de praktijk is het een stuk losser dan dat. Sommige duo's wisselden keurig elke vijf kilometer. Andere duo's hadden het zo naar hun zin dat ze allebei gingen lopen en de fiets bij een post achterlieten. En er waren er die de hele marathon liepen en hun fietspartner als mobiele waterdrager gebruikten.
Bij onze groep was het al helemaal een vrolijke boel. Met veertien man aan de start heb je genoeg gezelschap om de hele dag door te kletsen. En dat deden we. Kilometers lang liepen we in groepjes, wisselden we van gesprekspartner en deelden we de pijn (en het plezier) van de inspanning.
Tip: Marathon van Rooi
Denk je: dat wil ik ook? Op zondag 6 november vindt de Marathon van Rooi plaats in en om St. Oedenrode. Deze kun je individueel lopen, maar ook als estafette met maximaal 6 personen. Fietsen en rennen afwisselen, net als bij de duomarathon. Meer info op fortuna67.nl.
Waarom je dit soort evenementen niet moet missen
Als hardloper kun je twee dingen doen: alleen rennen en je focussen op je tijden. Of je kunt je af en toe laten meeslepen door een evenement dat niet draait om prestaties maar om beleving. De duomarathon van de Raamvallei is dat tweede. Het is een dag waarop je herinnerd wordt aan waarom je ooit begonnen bent met hardlopen. Niet voor de snelste tijd, niet voor het persoonlijk record. Maar voor het gevoel van buiten zijn, van bewegen, van samen iets doen.
En als je dan aan het einde van de dag met een glaasje bubbels en een worstenbroodje aan de finish staat, met veertien mensen van je loopgroep om je heen, dan weet je: dit is waar het om gaat. Dit is het goede leven. Brabants, bourgondisch en met modder aan je schoenen.
Wat maakt de Raamvallei zo bijzonder?
De Raamvallei is een van die landschappen die je pas echt waardeert als je er doorheen rent. Vanaf de auto zie je het niet. Het zijn weilanden, een beek, een paar bomen. Maar als je er met je voeten op de grond staat, verandert alles. Je hoort de beek kabbelen. Je ruikt het gras. Je voelt de wind die over de vlakte blaast. En je ziet de details: de reiger die roerloos in het water staat, de haas die over het pad schiet, de knotwilgen die als oude mannetjes langs de oever staan.
Het Raamdal loopt van Mill via Escharen en Beers tot aan de Maas bij Grave. Het is een beekdal dat in de afgelopen jaren flink is heringericht. De Raam mag weer kronkelen, er zijn natte graslanden aangelegd en de biodiversiteit is toegenomen. Voor hardlopers betekent dat: meer variatie in het landschap, meer onverharde paden en meer natuur om van te genieten.
De duomarathon maakt optimaal gebruik van dit landschap. Het parcours voert je langs plekken die je normaal niet komt. Achter boerderijen, langs slootjes, over bruggetjes die je niet kende. Het is een ontdekkingstocht in je eigen achtertuin. En dat is misschien wel het mooiste van deze wedstrijd.
Tips voor wie de duomarathon wil lopen
Overweeg je om volgend jaar mee te doen? Hier een paar tips:
Kies je duo-partner zorgvuldig. Je hoeft niet hetzelfde niveau te hebben, maar het helpt als je van elkaars tempo geniet. Als de een altijd sneller wil en de ander liever rustig doet, kan dat voor frictie zorgen. Kies iemand met wie je het leuk hebt, ongeacht het tempo.
Neem het niet te serieus. Dit is geen wedstrijd met tijdswaarneming. Dit is een feestje. Geniet van de posten, proef de streekproducten, luister naar de muziek. Als je de duomarathon in vier uur loopt of in zes, maakt het niks uit. Het gaat om de beleving.
Train op onverharde paden. Een deel van het parcours is onverhard: zand, gras, modder. Als je alleen op asfalt traint, kan dat een verrassing zijn voor je benen. Doe in de aanloop naar de wedstrijd een paar trainingen op onverhard terrein. In het Gasselse bos, bijvoorbeeld.
Geniet van de Brabantse gastvrijheid. Dit evenement is Brabant op zijn best. Open, hartelijk en bourgondisch. Laat je meevoeren en geniet ervan.
De combinatie van sport en gastronomie
De duomarathon van de Raamvallei bewees maar weer dat sport en lekker eten uitstekend samengaan. Sterker nog: ze versterken elkaar. Na tien kilometer rennen smaakt een broodje beenham beter dan in welk sterrenrestaurant ook. En een glaasje bubbels aan de finish, met modder op je schoenen en voldoening in je hart, is meer waard dan de duurste champagne.
Die filosofie past bij de Brabantse cultuur. We werken hard en we genieten hard. We rennen kilometers door de polder en we eten onszelf daarna vol met streekproducten. Dat is niet tegenstrijdig. Dat is Brabants. En wij zijn er trots op.
Volgend jaar weer?
De duomarathon van de Raamvallei staat elk jaar op de kalender. En elk jaar is de vraag: wie doet er mee? Bij Loopgroep Grave hoef je die vraag eigenlijk niet te stellen. De animo is altijd groot. Dit keer veertien deelnemers, maar het hadden er net zo goed twintig kunnen zijn. Het is een evenement dat past bij wie we zijn: sportief, sociaal en een tikje gek.
