Het was eigenlijk al een beetje te verwachten. De winterafsluiting op 15 maart gaat vanwege het coronavirus definitief niet door.
De trainingen zelf kunnen op dit moment wel gewoon doorgaan, conform de richtlijnen van de persconferentie van 12 maart. Maar er gelden wel regels:
- Kom alleen als je klachtenvrij bent (niet hoest, niet niest, geen koorts)
- Denk goed na over deelname als je tot een risicogroep behoort
- Houd tijdens de training afstand van elkaar
We doen een beroep op ieders eigen verantwoordelijkheid hierin. Zodra er nieuwe ontwikkelingen zijn, laten we het weten.
De winterafsluiting die er niet kwam
De winterafsluiting is elk jaar een van de mooiste momenten bij Loopgroep Grave. Het is dat ene evenement waar echt de hele club samenkomt. Hardlopers, fitwandelaars, trainers, partners, af en toe een kind of een hond -- iedereen is welkom.
Dit jaar zouden we naar Restaurant 't Bomenpark in Heesch gaan. Het programma stond klaar. Carpoolen vanuit Grave, samen lopen of wandelen in de omgeving van Heesch, en dan gebak en koffie. De trainers zouden in het zonnetje worden gezet. Er zou worden gelachen, gekletst en nagekeken op een mooi winterseizoen.
Maar het virus besliste anders. En eerlijk? We baalden enorm. Maar de gezondheid van onze leden gaat boven alles. Zeker voor de ouderen in onze groep, de fitwandelaars van zeventig en tachtig die elke zondag trouw komen opdagen. Juist voor hen moest dit besluit worden genomen.
We hopen de winterafsluiting later in het jaar alsnog in te halen. Maar op dit moment durven we daar nog geen datum aan te hangen.
Trainingen gaan door -- maar anders
De persconferentie van 12 maart was duidelijk: buitensporten mocht nog. Maar wel met gezond verstand. En bij Loopgroep Grave hebben we gelukkig veel gezond verstand rondlopen.
Wat betekent dat in de praktijk? Een paar dingen veranderen.
De start is minder gezellig dan normaal. Normaal staan we met z'n allen in een kring bij de molen in Gassel, praten we even bij, en dan gaan we. Nu is het: aankomen, afstand houden, luisteren naar de trainer, en direct vertrekken. Geen handjes, geen knuffels, geen schouderklop. Dat voelt onnatuurlijk. Maar het moet even.
Tijdens het lopen valt de afstand mee. Op de brede bospaden rond Escharen en door het Gasselse bos is er genoeg ruimte om uit elkaar te lopen. Op smallere stukken loop je achter elkaar met voldoende afstand ertussen.
Na afloop: meteen naar huis. Geen koffie, geen napraten bij de molen, geen fietsen van de fitwandelaars die nog een halfuur staan te kletsen. Dat is misschien wel het grootste verlies. Want laten we eerlijk zijn: voor veel leden is dat napraten minstens zo belangrijk als het hardlopen zelf.
Verantwoordelijkheid nemen
We doen een beroep op je eigen verantwoordelijkheid. Dat klinkt misschien als een open deur, maar het is serieus. Ken je lichaam. Voel je je niet lekker? Blijf thuis. Heb je een kriebel in je keel? Blijf thuis. Is er iemand in je huishouden verkouden? Blijf thuis.
Niemand zal je erop aankijken. Integendeel. Het getuigt van verantwoordelijkheidsgevoel als je een keertje overslaat. Je kunt altijd in je eentje een rondje door Grave lopen, over de vestingwallen of langs de Maas richting Cuijk. De frisse lucht doet net zoveel goed als de groepstraining.
Behoor je tot een risicogroep? Dan vragen we je om extra goed na te denken. De kans op besmetting in de buitenlucht is klein, maar niet nul. En de gevolgen voor kwetsbare mensen kunnen groot zijn. Overleg met je huisarts als je twijfelt.
Hoe we dit als groep aanpakken
Huub en de andere trainers overleggen dagelijks met elkaar. De situatie verandert snel. Wat vandaag nog mag, kan morgen anders zijn. Daarom is het belangrijk dat je onze communicatiekanalen in de gaten houdt.
Berichten plaatsen we op de website van Loopgroep Grave, in het WhatsApp-groepje en op Facebook. Als er een training wordt afgelast, hoor je dat uiterlijk de avond ervoor. Maar het kan ook sneller gaan. Houd je telefoon dus een beetje in de buurt.
En als je vragen hebt? Mail naar info@loopgroepgrave.nl of spreek een van de trainers aan. Huub, Frans, Marian -- ze staan voor je klaar. Desnoods telefonisch, als dat veiliger voelt.
De komende weken
Het is onduidelijk hoe lang deze situatie duurt. Misschien weken. Misschien langer. Het RIVM komt regelmatig met nieuwe adviezen en de gemeente Grave volgt die op.
Wat we weten: het seizoen loopt door. De lente komt eraan. De dagen worden langer, het weer wordt beter, en de bossen rond Grave worden groener. Zodra het weer veilig is om zonder beperkingen te trainen, gaan we los. Met een winterafsluiting achteraf, met extra trainingen om de gemiste weken in te halen, en met dat fijne gevoel van samen bewegen in het Land van Cuijk.
Tot die tijd: wees voorzichtig. Wees verstandig. En blijf bewegen, al is het op je eentje.
We houden jullie op de hoogte. Dag voor dag.
De dagen voor het besluit
De dagen tussen 10 en 12 maart waren hectisch. Het nieuws over het coronavirus veranderde per uur. Dinsdag werd bekendgemaakt dat Noord-Brabant een bijzondere positie had: hier waren de meeste besmettingen. De GGD adviseerde mensen in Brabant om bij klachten thuis te blijven. Scholen bleven open, maar evenementen werden afgelast.
Bij Loopgroep Grave werd er druk overlegd. Via de telefoon, via WhatsApp, via e-mail. Huub sprak met de GGD. De trainers bespraken onderling wat verstandig was. En ondertussen stroomden de berichten van leden binnen. Sommigen waren bezorgd. Anderen vonden dat we gewoon door moesten gaan -- het was tenslotte buiten, in de frisse lucht. Weer anderen hadden al besloten om even niet te komen.
Uiteindelijk was het besluit snel genomen. De winterafsluiting ging niet door. De trainingen voorlopig wel, maar met aanpassingen. Dat was de middenweg. Niet alles stilleggen, maar wel voorzichtig zijn. En klaarstaan om snel te schakelen als de situatie veranderde.
De impact op het winterseizoen
Het winterseizoen bij Loopgroep Grave loopt normaal van oktober tot maart. De winterafsluiting markeert het einde: een feestelijke ochtend met de hele club, op een bijzondere locatie, met koffie en gebak. Het is het moment waarop de trainers worden bedankt, waarop teruggeblikt wordt op het seizoen, en waarop de overgang naar de zomertrainingen wordt ingeluid.
Zonder die winterafsluiting voelde het seizoen onaf. Alsof een boek eindigt zonder laatste hoofdstuk. De maanden van trainen in het donker, de koude zondagochtenden in het Gasselse bos, de regen en de wind -- dat alles werd normaal afgesloten met een warm samenzijn. En dat viel nu weg.
Het was niet het einde van de wereld. Maar het was wel jammer. Voor de trainers die het hele seizoen hadden gewerkt. Voor de leden die zich erop hadden verheugd. En voor de club als geheel, die zo'n moment van saamhorigheid goed kon gebruiken in deze onzekere tijd.
Hoe het bos hielp
Er was een lichtpuntje: de trainingen gingen nog door. En die trainingen, hoe aangepast ook, waren in die weken van onzekerheid een zegen. Het Gasselse bos was nog steeds open. De paden bij Escharen lagen er nog. de Dijken langs de Maas richting Cuijk waren nog begaanbaar.
Buiten zijn, bewegen, frisse lucht inademen -- dat hielp. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. In een tijd waarin het nieuws alleen maar somberder werd, was die zondagochtendloop een moment van normaliteit. Van rust. Van even niet aan corona denken, maar aan je ademhaling, je passen, het pad onder je voeten.
De lopers die in die weken bleven komen, vertelden later dat het hen erdoorheen had geholpen. Niet het lopen zelf (al was dat ook fijn), maar het feit dat er iets was dat doorging. Iets vasts. Iets vertrouwds. In een wereld die ineens heel onzeker was geworden.
Voorzorgsmaatregelen die werkten
De regels die we instelden waren simpel maar doeltreffend. Klachtenvrij komen. Afstand houden. Niet naar elkaar toe leunen. Na afloop meteen naar huis. Het waren kleine aanpassingen die een groot verschil maakten. Niet zozeer in het voorkomen van besmettingen (buiten, in de frisse lucht, was het risico sowieso klein), maar in het gevoel van veiligheid.
Leden voelden zich gerust. Ze wisten dat er rekening met hen werd gehouden. Dat de loopgroep niet roekeloos was, maar verantwoordelijk. En dat maakte het makkelijker om te blijven komen. Om die stap naar buiten te zetten. Om toch naar de molen te rijden op zondagochtend.
Het was een les in leiderschap. Niet van bovenaf opleggen, maar samen nadenken. Niet in paniek raken, maar nuchter blijven. En altijd de gezondheid van de leden vooropstellen. Huub deed dat met de rust en het gezonde verstand waar hij bekend om staat. En de club volgde.
Een seizoen om nooit te vergeten
Het winterseizoen 2019-2020 zou de geschiedenis ingaan als het seizoen dat abrupt eindigde. Geen winterafsluiting, geen feestelijke overgang naar de zomer, geen toespraken bij de koffietafel. In plaats daarvan: onzekerheid, aanpassingen en uiteindelijk een volledige stop.
Maar het was ook het seizoen waarin Loopgroep Grave liet zien wat het waard is. In de communicatie. In de zorg voor leden. In het vermogen om snel te schakelen zonder de menselijke maat te verliezen. Het was het seizoen waarin we als club volwassen werden, op een manier die niemand had gewild maar die ons wel sterker maakte.
De trainingen die nog wel doorgingen in die eerste week van maart, met de aangepaste regels en de extra afstand, waren misschien wel de meest bewuste trainingen die we ooit hebben gehad. Iedereen was alert. Iedereen was er met zijn hoofd bij. En iedereen waardeerde het extra dat het nog kon. Dat we nog samen mochten lopen door het Gasselse bos, langs de Raam, door de bossen bij Escharen. Even nog. Voordat alles stil werd.
